توبه کردن

منم توبه کردم اما میترسم

خدا بخشنده و توبه پذیره

خیالت راحت

خدا هیچوقت ابرو بندشو نمیبره خیالت تخت

استغفار زیاد کن صدقه بده تا کامل ازت ورداشته بشه. خدا ستاارالعیوبه

مگه چیکارکردین که اینجورمیترسین

همه چیز تو ذهنه توعه

دیگه گذشته گذشته

اگه انجامش بدی دوباره

در حق خودت ظلمه دوست من

بسم الله الرحمان الرحیم.

خدای غفار الذنوب، خدای ستار العیوب.

امام علی عليه السلام میفرمايد:

«خدا بر اين نيست كه درب شكر را به روی عبد باز كند و درب افزون شدن نعمت را بر او ببندد، و بر اين نيست كه درب دعا را باز كند و درب اجابت را بر وی ببندد، و بر اين نيست كه درب توبه را باز كند و درب آمرزش را به روی او ببندد».

نهج البلاغة: حكمت 435.

از امام باقر عليه السلام روايت شده است:

به خدا سوگند خدا، از مردم جز دو خصلت نمی خواهد: به نعمتهايش اقرار كنند تا بر آنان بيفزايد، و به گناهان اعتراف نمايند تا بر آنان ببخشايد.

الكافی: 2/ 426، باب الاعتراف بالذنوب، حديث 2؛ ميزان الحكمة: 2/ 642، باب التوبة، حديث 2153.

از رسول خدا صلی الله عليه و آله روايت شده است:

كسی كه توبه كند، خدا توبه اش را میپذيرد و به اعضايش فرمان میرسد كه گناهانش را بر او پوشيده دارند، و به قطعه های زمين امر میشود كه گناهانش را بر او كتمان كنند، و آنچه را كاتبان عمل در پرونده اش نوشته اند از يادآنان میبرند.

ثواب الأعمال: 179؛ بحار الأنوار: 6/ 28، باب 20، حديث 32.

«معاوية بن وهب» میگويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم فرمود:

هنگامی كه بنده مؤمن توبه خالص میكند، خدا به او محبّت میورزد، پس در دنيا و آخرت بر او میپوشاند. گفتم: چگونه بر او میپوشاند؟ فرمود: آنچه را از گناهان دو فرشته نويسنده بر او نوشته اند از ياد آنان میبرد، پس هنگامی كه خدا را ملاقات میكند، چيزی كه به اندكی از گناهانش گواهی دهد وجود نخواهد داشت.

الكافی: 2/ 430، باب التوبة، حديث 1؛ بحار الأنوار: 6/ 28، باب 20، حديث 31.

در حديثی از رسول خدا صلی الله عليه و آله روايت شده است:

خداوند چيزی از گناه و زشتی در دنيا بر عبد نمیپوشاند مگر آنكه در آخرت نيز بر او میپوشاند.

عدّة الداعی: 224؛ مجموعة ورّام: 1/ 189.

«ابان بن تَغلب» میگويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه میفرمايد:

هيچ بنده ای نيست كه گناهی را مرتكب شود پس نسبت به آن گناه، پشيمان شود مگر اينكه قبل از اينكه از خداوند طلب بخشش نمايد، خداوند او را آمرزيده است.

الكافی: 2/ 427، حديث 8؛ وسائل الشيعة: 16/ 62، باب 83، حديث 20985.

در تفسير منهج الصادقين روايت شده است:

«وقتی روز قيامت شود، بنده ای از اهل ايمان را حاضر كنند، خطاب رسد: بنده من نعمتم را سربار معصيت ساختی و چندان كه نعمت را بر تو افزودم تو بر عصيان افزودی. بنده از خجلت معصيت سر در پيش افكند. از پيشگاه رحمت خطاب رسد: ای بنده من، سر بردار كه همان ساعت كه معصيت میكردی تو را آمرزيدم و قلم عفو بر آن كشيدم».

و نيز روايت شده:

«بنده ای را نزديك آورند، آن بيچاره به خاطر گناه بسيار سر به زير اندازد و از شرمساری به گريه درآيد، از درگاه عزّت و رحمت خطاب رسد: آن روز كه گناه میكردی و میخنديدی تو را شرمسار نساختم، امروز كه سر شرمساری و خجلت به پيش انداخته ای و گناه نمیكنی و زاری و گريه میآوری، چگونه تو را عذاب كنم، گناهت را بخشيدم و اجازه درآمدن به جنت را به تو مرحمت كردم.»

تفسير منهج الصادقين: 1/ 31.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله فرمود: خدا را صد رحمت است كه يك رحمتش را ميان جن و انس و پرندگان و حيوانات و حشرات نازل كرده، همه آنان بوسيله آن يك رحمت به يكديگر محبّت و مهر میورزند، و با نود و نُه رحمت ديگر در روز قيامت به بندگانش رحم میكند.

محجّة البيضاء: 8/ 384، كتاب ذكر الموت، باب 8؛ روض الجنان و روح الجنان: 1/ 162.

از رسول خدا صلی الله عليه و آله روايت شده:

خدا را صد رحمت است، از آن صد رحمت، يكی را بر جن و انس و چهارپايان نازل كرد، و نود و نُه ديگر را (در خزانه احسان خود) نگاه داشت تا در آخرت بر بندگان نثار فرمايد.

نهج الحق: 374؛ محجّة البيضاء: 8/ 384، باب في سعة رحمة اللّه بحار الأنوار: 6/ 219، باب 8، ذيل حديث 13.

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله فرمود:

خدای عز و جل روز قيامت به مؤمنين میگويد: لقای مرا دوست داشتيد؟ میگويند: آری ای پروردگارمان. میگويد: برای چه؟ میگويند:

چون به گذشت و آمرزشت اميد داشتيم. میگويد: آمرزشم را بر شما واجب نمودم.

محجّة البيضاء: 8/ 384، كتاب ذكر الموت، باب 8؛ كنز العمال: 14/ 448، حديث 39212.

و نيز پيامبر خدا صلی الله عليه و آله فرمود:

خدا روز قيامت میگويد: هركس مرا يك روز ياد كرده، يا در مقامی از من ترسيده از آتش بيرون آوريد.

محجّة البيضاء: 8/ 384، كتاب ذكر الموت، باب 8؛ كنز العمال: 1/ 427، حديث 1843.

و نيز آن حضرت فرمود:

خدای تعالی به بنده مؤمنش از مادر مهربان نسبت به فرزندش مهربان تر است.

محجّة البيضاء: 8/ 385، كتاب ذكر الموت، باب 8؛ جامع السعادات: 1/ 228.

از پيامبر خدا صلی الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود:

روز قيامت از تحت عرش منادی ندا میدهد: ای امت محمد، هر حقی كه من دارم بر شما بخشيدم و تنها حقوق شما بر همديگر باقی مانده است. پس يكديگر را ببخشاييد و به رحمت من داخل بهشت شويد.

عدّة الداعی: 148؛ بحار الأنوار: 6/ 7، باب 19، حديث 17؛ محجّة البيضاء: 8/ 386.

از رئيس محدثين، حديث شناس كم نظير، «شيخ صدوق» رحمه الله، از امام صادق عليه السلام روايت شده:

چون قيامت برپا شود، رحمت واسعه الهی چنان جلوه كند و از گناهكاران فوج فوج بيامرزد، كه شيطانِ رانده شده، در عفو خدا به طمع افتد.

الأمالی «صدوق»: 205؛ روضة الواعظين: 3/ 502؛ بحار الأنوار: 7/ 287، باب 14، حديث 1.

منبع: شرح دعای کمیل علامه حسین انصاریان.

جلوه هایی از رحمت و مهربانی واسعه الهی:

https://www.ninisite.com/discussion/topic/7657611

خوش اومدین سر سفره رحمت، مغفرت و اجابت خدا!
خدا که مهربانِ بینهایته، ما رو دعوت کرده که نماز بخونیم تا خدا مهر و رحمت بینهایتش، اجابت، بهشت و مغفرتش رو نصیبمون کنه.
نماز کلید بهشت و کلید خیر و سعادت دنیا و آخرته.
برای مداومت در نمازها، همت کنین و از خدا کمک بگیرین و به اهل بیت متوسل بشین.
این متن هدیه خدا و امام زمانه:
مهر و رحمتِ واسعه الهی در نماز و سوره حمد.
بسم الله الرحمان الرحیم.
رابطه سوره حمد میان رب و عبد:
شیخ طوسی بزرگ فقیه و اصولی و مفسر کمنظیر در کتاب امالی، و چهره برجسته حدیث شیخ صدوق در کتاب عیون اخبار الرضا از حضرت عسکری از پدرانش از امیر المؤمنین (ع) روایت میکند که آن حضرت فرمود:
رسول خدا گفت: خدای عزّ وجلّ فرمود: فاتحه الکتاب را میان خود و بنده ام تقسیم کرده ام، نیمی برای من و نیمی برای بنده ام و حق اوست هر آنچه بخواهد.
هنگامی که بگوید: بِسْمِ اَللّاهِ اَلرَّحْمَانِ اَلرَّحِیمِ خدا میگوید: بنده ام به نام من آغاز نمود، بر من سزاوار است که امورش را به نفع او به نتیجه برسانم و در احوالش برکت قرار دهم.
چون بگوید: اَلْحَمْدُ لِلّاهِ رَبِّ اَلْعَالَمِینَ خدا میگوید: بنده ام مرا ستایش کرد، و دانست که یقیناً همه نعمتهائی که در اختیار اوست از سوی من است، و بی تردید بلاهائی که از او برطرف میکنم به نیروی فضل و احسان من است، شما را «ای فرشتگان»، گواه میگیرم که به نعمتهای دنیایش نعمتهای آخرت را نیز بیفزایم، و بلاهای آخرت را از او بگردانم، چنان که بلای دنیا را از او برطرف نمودم.
زمانی که بگوید: اَلرَّحْمَانِ اَلرَّحِیمِ خدای جل جلاله میگوید: بنده ام گواهی داد که من رحمان و رحیمم، شما را «ای فرشتگان» گواه میگیرم که: بی تردید از رحمتم بهره ای فراوان و نصیبش را بسیار میدهم.
هنگامی که بگوید: مَالِکِ یَوْمِ اَلدِّینِ خدای جل جلاله میفرماید: شما را گواه میگیرم همچنان که اعتراف نمود، من مالک روز پاداشم، البته حسابش را روز حساب آسان گردانم و از بدیهایش گذشت کنم.
چون بگوید: إِیَّاکَ نَعْبُدُ خدای عزّ و جلّ میگوید:
بنده ام راست گفت، فقط مرا بندگی میکند. شما را گواه میگیرم که حتماً برای بندگی اش آنچنان پاداشی دهم که هرکس بندگی اش را نسبت به من مخالفت کند افسوس و غبطه بخورد.
زمانی که بگوید: وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ، خدای عزّ و جلّ میفرماید: بنده ام فقط از من کمک خواست و به من پناهنده شد، شما را گواه میگیرم که بی تردید مددکار اویم و قطعاً در سختیها به دادش میرسم و روز گرفتاریش یقیناً دست او را میگیرم.
چون بگوید: اِهْدِنَا اَلصِّرَاطَ اَلْمُسْتَقِیمَ تا آخر سوره، خدای عزّ و جلّ میگوید: این بنده من است و برای اوست آنچه بخواهد:
دعای بنده ام را مستجاب کردم و آنچه خواست به او عطا نمودم و او را از آنچه در هراس و نگرانی است امان دادم.
منبع: جلد اول تفسیر حکیم علامه حسین انصاریان.
بندگی و عبادت حق، سبب رشد و كمال و خير و سعادت و حيات طيبه و به دست آوردن بهشت است.
كلام نورانی حضرت امام صادق عليه السلام بيان می كند كه:
بدان كه او محتاج خدمت تو نيست و بی نياز از عبادت و دعای توست، و اين كه تو را خوانده است از روی فضل و كرم اوست، تا در حق تو رحمتی نمايد و از عقوبت خويش دورت نمايد و از بركات رحمت بسيارش بر تو نازل گرداند، تو را به راه (جلب) رضايتش رهنمون گردد و در مغفرت را به رويت بگشايد.
مصباح الشريعة: 87، باب 39؛ بحار الأنوار: 81/ 230، باب 16، حديث 3.
منبع: شرح دعای کمیل علامه حسین انصاریان.
جلوه هایی از رحمت و مهربانی واسعه الهی:
https://www.ninisite.com/discussion/topic/7657611