وقتی تمام دنیا در حال دویدن، مقایسه کردن و بوق زدن در ترافیکِ روزمرگی است، تو اصالتِ خودت را در آرامش و سادگی جستجو کن. درست مثل عطرِ عمیق و ماندگارِ یک دشتِ سبز بعد از باران، یا صدای زلالِ چشمهای که بیادعا سنگها را میشکافد و راهش را باز میکند. حضور در کنار کسانی که ریشههای تو هستند و تماشای لبخندِ عزیزانت، همان حقیقتی است که به تمام این هیاهو معنا میدهد. آرام بگیر، عمیق نفس بکش و به یاد داشته باش که زیباترین چیزهای این جهان، خریدنی نیستند؛ حسکردنی هستند