متاسفم بابت سختی هایی که کشیدی.
با این حال این فقط شما نیستی که سختی داره. همه کم و بیش دچار این سختی ها هستیم. چرا که دنیا محل آسایش نیست.
این که پدر و مادر رفتارشون خوب نیست:
چند تا از دوستان شما که نسل بعد از پدر مادرتون هستن در عصر علم و اینترنت و روانشناسی، برای بهتر تربیت کردن بچه هاشون میرن کلاس های آموزش والدین؟، چندتاشون بچه هاشون رو بردن کلاس های "مهارت های زندگی"؟ چند تاشون دغدغه این چیزا رو دارن؟ خیلی خیلی کم. پس همه کم و بیش این مشکل رو داریم.
در مورد مریضی شما:
این رو بدون، در حساب کتاب خدا چیزی گم نمی شه، حتی ذره ای سختی همراه با صبر کشیده باشی برات جبران میشه، فقط گاها خداوندِ خیرخواه نگه می دارن برای جایی که بیشتر برات مفید باشه و باعث رشد شخصیتیت میشه چرا که دنیا برای موندن و آرامش نیست، برای آزمایش و رشد شخصیت هست. من خودم آدم کاملا سالم خیلی کم تو زندگیم دیدم، همه یه مساله ای دارن، سلامت هم باشن باز با کارای اشتباهشون برای خودشون مشکل می سازن...
در مورد نترسیدن از اون کار:
اتفاقا باید ترسید، بر اساس تحقیقاتی که داشتم واقعا آدم بدبخت میشه اگه انجامش بده و اون عذاب هم راسته. با این حال خیلی خوشحالم که علیرغم مشکلات داری مثل یه قهرمان مقاومت می کنی :-)
با این حال شرط اون پاداش اینه که ناامید نباشی، حتما این ویدیو رو ببین:
ted.com/talks/janine_shepherd_a_broken_body_isn_t_a_broken_person?subtitle=fa