تو رفتی
و عشق، همان روز
کنار تنت
آرام چشم بست.
از آن روز
دنیا برای من
فقط اتاقیست
که بوی نبودنت را
پس نمیدهد.
همه میگویند
زمان میگذرد،
اما کسی نمیفهمد
بعضی مرگها
عقربهها را هم
با خودشان میکشند.
من ماندهام
با لباسهای نیمهجان تو،
با صدایت
که دیگر
از هیچ کجای این جهان
برنمیگردد.
عشق ما نمرد
عشق ما
با تو دفن شد،
و من هر شب
کنار قبر خاطرههایمان
آهسته فرو میریزم.
چه درد بزرگیست
دوست داشتن کسی
که خاک
او را از آغوش تو
دزدیده است.🥲
