وقتی خانم ها را تو خیابون می بینم خوشحال میشم از اینکه به خودشون ، به زیبایی شون می رسند با خودم میگم خداروشکر که حالشون خوبه و انگیزه زندگی دارن
چقدر خوبه که با دقت رنگ لباس هاشون رو باهم سِت می کنند این نشون میده که دلشون هنوز پر از شوق زندگیه
من خیلی وقته که آرایش نمی کنم
نمی دونم چرا تا وقتی که حالم خوب بود و آرایش می کردم تا یه نامحرم بهم نگاه می کرد عذاب وجدان می گرفتم واقعاچرا؟؟؟
الانم که دیگه انگیزه و شوقی برام نمونده
آدم مُرده مگه آرایش می کنه
وقتی می بینم یه نفر از حرف کسی ناراحت میشه و جواب طرف رو میده خیلی خوشحال میشم این یعنی برای خودش و آرامش زندگیش اهمیت قائله
من اگه کسی ناراحتم کنه به خودم اجازه ناراحت شدن نمیدم چه برسه که بخوام جوابش رو بدم
به خودم میگم اون ناراحتت کرد اشکالی نداره ولی تو حق نداری اونو ناراحت کنی
مادر شاگردم بخاطر یه موضوع پیش پا افتاده که مقصرش من نبودم بدترین حرف ها رو بهم زد با احترام ازش عذرخواهی کردم
وقتی فرداش رفتم سرکلاس به اون شاگردم بیشتر از همیشه توجه کردم و محبت کردم چون پیش خودم نگران بودم که نکنه رفتار مامانش باعث بشه به بچه اش بی توجه بشم
چرا دروغ بگم وقتی می بینم آدم ها کنار هم نشستن و دارن غیبت می کنند و حرف بقیه رو باهم می زنند حس می کنند تو وجودشون زندگی جریان داره
من وقتی حرف کسی رو می زدم می رفتم سر سجاده می نشستم تسبیح دست می گرفتم ۱۰۰بار می گفتم خدایا غلط کردم حالا چیکارکنم که اون آدم منو ببخشه
حال و روز الانم رو که می بینم میگم شاید من اشتباه زندگی کردم که آخر و عاقبتم اینجوری شد
بهترین دوران زندگی هر آدمی جوانیشه
من دارم تو بهترین دوران زندگیم درد می کشم حسرت می خورم
از من که گذشت ولی دلم نمی خواهد هیچکس تو دنیا مثل من باشه
میخواهم همه آدم ها تو طول زنده بودن شون زندگی کنند مهم نیست چندسال عمر کنند حتی مهم نیست اشتباه یا درست فقط حال شون خوب باشه...
من زندگیم رو عجیب باختم و هر ثانیه به این فکر می کنم که چطوری به زندگیم پایان بدم
