من از شوهرمم هیچ خیری ندیدم مدام طرفشه...پدرشوهرم شنیدم گفته بودبچه بشه دوسال میارمش پایین خودمون بزرگش میکنیم ...یه باردعواانداختم گفتم مگه حشمت فردوسی که میخوای بچموبگیری انداز ناخن کوچیکش میتونی خرجش کنی که چرت وپرت میگی..بخدا باز خانواده من شده حتی یه بیسکویت میگیرن واسش ولی خانواده شوهرم اصلا تازه توقع هم دارن ..شوهرم یه وقتایی میگه بدم ببرمش پایین ببیننش .منم گفتم مگه چیزی واسش خریدن مگه دهمش چیزی دادن..چرا انقد بچه روازالان خارمیکنی..بااین موضوع نمیدونم چیکارکنم توروخداراهنماییم کنید..
اشتباه مانع رفتن شوهرتون بشین حتی بچه هم لازمه گاه گداری پیششون باشه کتکش که نمیزنن اگه زیادی ممانعت کنی ممکنه خدایی نخواسته فکرهای اساسی تری هم بکنن
دست خودم نیست وابسته پسرم شدم ازهمه مهمتر زورم میگیره ازوقتی بدنیااومدهیچ کاری واسش نکردن ..این موضوع هروقت فکرمیکنم خیلی بهم میریزم به حدی که گریه میکنم ..پس چرا واسه پسردخترش یه کسره قربون صدقه اش میرن..همه چی میخره ولی واسه پسرمن؟؟اخه چرا همین الانشم که دارم تایپ میکنم اشک توچشمام حلقه زد..بگوچیکارکنم.
بزرگ ترین اشتباه شما و اونا اینه که بچه رو قشنگگگگگ قاطی مشکلات خودتون کردید. این خیلی بده. خیلی. گرو کشی راه انداختید. هیچ عاقبت خوشی هم نداره متاسفانه.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
16 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز