شب پنجم متعلق به حضرت عبدالله پسر امام حسن مجتبی(ع) و اصحاب امام حسین(ع) جناب حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه و زهیر بن قین (علیهم السلام)
سر می نهد تمام افلاک زیر پای او
دل می برد ز اهل حرم جلوه های او
عبدالله(ع) است و ایل و تباری کریم داشت
با این حساب عالم و آدم گدای او
انگار قاب کوچکی از عکس مجتبی(ع)
هر لحظه می تپد دل زینب(س) برای او
او حس نم کند که یتیم است و خون جگر
تا با حسین(ع) می گذرد لحظه های او
بالاتر از تمامی افلاک می نشست
وقتی که بود شانه ی عباس(ع) جای او
نیمش حسن(ع) و نیم دیگر حسین(ع) بود
بوی مدینه می رسد از کربلای او
مثل رقیه(س) روح و روان حسین(ع) بود
او همچو عمه(س) دل نگران حسین(ع) بود
🖤
