گفتنش یکم مشکل داره ولی این قضیه رو مخمه.
۲ماهه تو اقدامم همسرم یکم از مسئولیت بچه میترسه ازوقتی اسم بچه اومده ز و د ا ن ز ا ل ی گرفته
پدرشو تازه از دست داده اوایلی پدرش فوت شد خوب بود از این نظر ولی الان که میگذره سردتر میشه نسبت به رابطه
منم هم برا بچه جوش میزنم هم خودم دلم میخواد.
باخودم میگم درکش کنم ناراحته هنوز و...
ولی ته دلم یکی میگه نکنه دیگه دوست نداره و ازین فکرا😭
چنبار پیش قدم شدم بهونه دراورد که میخوام روزه بگیرم باشه فرداشب
فرداشب گفتم گفت دیر وقته نمیرسم حموم برم روزم خراب میشه
منم دیگه هیچی نمیگم
عزیز از دست ندادی فکر کنم
خیلی سخته
یکم صبر کن حال روحیش مساعد شه مسافرت برید تو مسافرت اقدام کن
چنذسالته
صبور باش
ایشون حق دارن ناراحت باشن
براشون یکم زندگی عادی بدون پدر سخته
بزار یکم بگذره غم هم سرد میشه
عزیزم به نظرم صبر کن یه کم ازمرگ پدش بگذره چون مسولیت بچه داری تنهاگردن خودت میفته مثل اینکه شرایط روحی شوهرت مناسب نیست
تو ماه رمضون خوبه حوصلشو داری اخه بذا برا یه وقتی که همه چی ارومه نه وقتی هیچی سرجاش نیس
از دست دادن پدر خیلی سخته من کشیدم بزار روحیه ش خوب بشه حق داره که حوصله نداشته باشه یکم درکش کن حداقل 6 یا 7 ماهی باید بگذره
یکی از راههای کنترل شهوت مجردا روزه گرفتنه
طبیعیه حسش بره تو روزه
یکم صبر کن
ینی به نظر خودت بخاطر مرگ پدرش یکم سرد شده یا بخاطر اینکه ترس از اقدام و بچه داری داره ؟
