محیا

چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتر آنکه مرغی زقفس پریده باشد

پروبال ما بریدند و در قفس گشودند

چه رها، چه بسته مرغی، که پرش بریده باشد...