گاهی آدم فکر می کنه تو یه سنی گیر کرده. شما هم همین حس رو دارید؟ فکر می کنید دلیلش چی باشه؟ من فکر می کنم آدم هایی که باهاشون رفت و آمد داریم باعث میشین همچین حسی داشته باشیم. مثلا من دختر نزدیک ۴۰ سال دیدم که مثل دخترهای ۱۸ ساله فکر می کنه و همون دغدغه های بچگانه رو داره...
شما بگین. شما نظرتون چیه؟
مشارکت کنین لطفا...
من حس میکنم تو پیری گیر کردم
بنظر من ربطی به اطرافیان نداره.هرکی ذاتا یه جوره
بچه ها راستی اینجا کسی هست بخواد تو پرسشنامه پژوهش روانشناسی من شرکت کنه بهش لینک بدم؟
خب که چی؟
هرکس رو بزارید هر حور دوس داره رفتار کنه
من کم دیدم آدمی سن خودش رو زندگی کنه
مادرم دوستان مسنی داره که تو ۷۰ سالگی حس دختر ۱۵ ساله رو دارن و فکر و ذکرشون اینه مردها دنبال اینهان و مثل نوجوانها تو دلشون ذوق میکنن و در کلام الکی دنبال راه فرار هستن و شکایت میکنن
این دنیاشون منو خیلی میترسونه کابوسم اینه پیر بشم و عقلم مثل اینها کم بشه
من فکر میکنم توی 18، 19 سالگی گیر کردم نه بخاطر رفتار یا عقل بخاطر سکون که توش هستم، هر چقدر نگاه میکنم هیچ پیشرفت نکردم، نه عاشق شدم، نه ازدواج کردم
