سلام می خواستم نظر خانومای متاهلو بدونم
من از نوجوانی و جوانی مث بقیه دخترا ارزو شوهر کردن نداشتم یعنی نظرم این بود که باید ی کسی باشه که هم از لحاظ ظاهری و قافیه و هم از لحاط اخلاقی خوب باشه که بقیه افراد به چشمش نیان
چون میترسیدم ازدواج کنم و از اون ادم خسته بشم حدود 7سالی هست هر خواستگاریم اومده اون طوری به دل من ننشسته از لحاط اخلاقی خوب بودن تا الان که من 34 سالمه و مجردم هر وقت فکر مبکنم بایه ادم خوب ازدواج کنم و ظاهرش به دلم نشینه احساس خفگی میکنم همین مجردیو بیشتر دوس دارم و میتونم باهاش کنار بیام اما حرفای اط افیان و خانواده رو چیکار کنم به نظر تون باید چیکار کنم😐
