مدیتیشن 🧘🧘

من از معلم کلاس دهممون یاد گرفتم خیلی راجب آگاهی و مدیتیشن صحبت میکرد.راجب جهان و قوانینش.

اول میرم یجای ساکت میشینم. بعدش چشمامو میبندم نفس های عمیق میکشم. بدنمم شل میکنم البته. از طریق بینی دم و باز دم از طریق دهان انجام میدم. بعد یک دم میگم (من) و بعد یه بازدم عمیق میگم (هستم)

اسم مدیتیشن من هستم هستش. بعد همزمان سعی میکنم روی تنفسم تمرکز کنم. فقط راه تنفسمو دنبال کنم و به هیچ چیزی فکر نکنم. اگرهم فکری اومد پرش فکر میزنم.

سریع فکرمو برمیگردونم روی تنفس اگاهانه خودم.

نتیجه ها اینکه من پارسال سر امتحانات علاوه بر تلاش خودم مدیتیشن هم یکم استرسمو کم کرد هم موقع درس خوندن تمرکز به شدت زیادی داشتم و راحت حفظ میکردم. واقعا کمتر فکر میومد تو سرم.البته میگم من دو ماه اینا مدیتیشن میکردم و آب هم فراوون میخوردم در طول روز.

بعد من یه سالی موقع عادت ماهانم فرداش امتحان داشتم اعصاب و درد بدن و فکر پریشون همشون باهم داشتم. جوری بود میشستم فقط زار میزدم. بعد گریه هام

بعد طبق حرف معلممون شروع کردم به مدیتیشن کردن. بعد نیم ساعت اینا حالم بهتر شد یکم.رفته رفته دیگه خوب خوب شدم درسمم تونستم بخونم. 🙂

راستش من هرچقدر بیشتر به فکرام و مدیتیشن اهمیت میدادم دوروبرم تغیررات بیشتری میکرد شکرخدا

الحمدالله

موفق باشییییی🤍. من علاوه بر مدیتیشن، سجده یکم طولانی میکردم شکر گزاری میکردم توی سجده خیلی سبک میشدم. اینم میتونه برات کمک کننده باشه🤍