حسین جان ❤️ عشقِ تو در جانِ ما، چون ریشهیِ درختی کهن، عمیق و تزلزلناپذیر است. ایمانِ ما به تو، نه از سرِ عادت، که از سرِ حیرت است. حیرت از آن همه شکوه که در گودالِ قتلگاه، «زیبایی» (ما رأیتُ الا جمیلاً) را آفرید. محرم که میآید، ما دوباره در آغوشِ غمت پناه میگیریم تا یادمان نرود که تنها راهِ رسیدن به خدا، گذشتن از خویشتن است.