خدایا...
شکرت که در میان تمام راههای گمشدهی دنیا،
چراغی به نام حسین(ع) برایمان گذاشتی.
شکرت برای محرم...
برای بغضی که با شنیدن نامش در گلو مینشیند،
برای اشکی که بیاجازه از چشمها میریزد
و برای دلی که هر سال،
بیآنکه کربلا را دیده باشد،
راهیِ دشت عطش میشود.
خدایا شکرت برای حسین(ع)...
برای نوری که خاموش نشد،
برای عشقی که هرچه زمان گذشت
عمیقتر شد.
و شکرت
برای این دلِ کوچک
که هنوز با شنیدن نامش
میلرزد و آرام میگیرد.
