شوهرم
بی توجهی میکنه بهم
من اولویتش نیستم
ولی مرد خوبیه. شغل دولتی خوبی داره نمیگم پولداریم خونه هم نداریم ولی خب رفاه نسبی داریم
خسیس نیست
احترام میزاره به خانواده ام و خودم
شکاک و اینا نیست
فقط یکم زودجوشه که اونم قابل کنترله
ولی اولیتش نیستم! خیلی زیاد ثابت کرده
من اگه دلخور شم نه تنها تلاشی نمیکنه خودش بیشتر میره تو قیافه
تقریبا حس میکنم تو طلاق عاطفی هستیم یه مدته
ولی نمیدونم قراره تا کی ادامه داشته باشه
خب مثلا برم طلاق بگیرم چی بگم؟ نمیگن خب مردت که ایرادی نداره خوبه
هرچند شرایط هم ندارم سردرگمم
