بیاین لطفا

تصادف متاسفانه تصادف دردناکی داشتن همین عذابم میده که با این همه درد رفت تازه ۱۸ سالش شده بود رفته بود سرکار داشت میگفت میخوام با اولین حقوقم فلان چیزو بخرم حتی نتونستن اولین حقوقشو بگیره با یه دنیا ارزو رفت جوری با من مهربون بود که مطمئنم اگر برادر داشتم برام این کارا رو نمیکرد من حتی نتونستم برم روز تشییعش برم چون امتحان داشنم همچنین وقتی تصادف کرد هم نتونستم یرم لعنت به من کاشکی نمیرفتم امتنانو ولی پیشش میبودم برای اخرین بار هم ندیدمش میدونی بدیش چیه اینه که صداش داره یادم میره زمانی که اسممو صدا میزد داره یادم میره تو خیابون همه امیرن هر جا میرم هست کاشکی منم میرفتم باهاش به خوابم میاد ولی خواب واقعی نیست ذهنم میسازه براس اینکه اروم شم

بله خیلی سخته مخصوصا مرگ جوان هنوز امید دارم که در وا بشه اون باشه هنوز باور نکردم

خاطره هامون هر رور جلو چشامه حرفامون ولی صداش داره یادم میره از بس نشنیدم تو شهر هر چی پسر پیبینم فکر میکنم اونه تو خیابون میرم اونو میبینم چون اونجا رد شده یود جاهایی که با هم رفتیم کاشکی خاطره هام پاک بشن از دستت دادن یه ادم میتونه عادی شه ولی خاطره ها نمیزارن ادمو نابود میکنن

ممنونم

میدونم راجبش خوندم که گریه کنی اذیت میشه گریه نکنم هم خودم دق میکنم امروز میخوام برم سر قبرش شاید یکم اروم شم چشم میخونم

ممنونم التماس دعا واقعا یکی از چیزایی که خیلی ضعیفم کرده همینه کنکور منو اینقد پیر نکرد که رفتن امیر کرد از وقتی رقته همینجوری موهای سفیدم داره بیشتر میشه میدونی از کجا میسوزم از ترس خالم یکبار نتونستم دعوتش کنم یه ناهار بیاد خونمون یکبار خونه ما نیومد مهمونی چیزی من فقط میرفتم پیشش اون اواخر هم به خاطر امتحانام نرفتم اونجا خاک بر سرم که نرفتم ولی اخه من چه میدونستم که میخواد بره دیر رسیدم

نه عاشقی نیست مثل داداشم بود بیچاره اصلا تو این فازا نبود بسیار پاک از این دنیا رفت یکبار یه رفتاری زشتی ندیدم ازش بله درست میفرمایید ولی هر کسی عزیز خودش رو به اندازه کل دنیا دوست داره ربطی به نسبت هم نداره زیاد

چرا ولی خالم خیلی ادم چجوری بگم یک کلاغ چهل کلاغ میکرد نمیشد چلوش کاری کنی یه حرفی برات در میاورد من حتی مامانمم نمیتونست یه بار تعارفش کنه بگه خاله بیا داخل پسر خالم از در حیاط ما رد میشد بیچاره ما میترسیدیم بیا داخل فردا خالم یه صفحه ای بزاره برامون ولی خونشون میرفتم در اصل تو خونه مادربزرگم زندگی میکردن زیاد میرفتم اونجا فقط به خاطر اون میرفتم الانم میرم فقط میشینم تو اتاقش زل میزنم به دیوار من حتی جلو خالم ررای پسر خالم گریه نکردم چون فرداش میومد میگفت این عاشق امیر بوده که گریه کرده براش در این حد خالم یکم مشکل داره امیر بیچاره با اینکه ما این همه صمیمی بکدیم یکبار نگفت شمارتو بده من داشته باشم اصلا اینقد این پسر ذهن خیلی پاکی داشت که نگو شبیه بقیه پسرا نبود از تو فاز عشق و عاشقی نبود