هیچ دوستی رو ندارم که باهاش درد و دل کنم.
هیچ آدم نزدیک به خودم ندارم و گاهی وقتا از این قضیه حالم بد میشه
هیچ کدوم از آدمای اطرافم منو اونقدر امن نمیبینن که بخوان در مورد زندگی خصوصیشون باهام صحبت کنن
تازگیا از یه پسری خوشم اومده اونم طوری رفتار میکنه انگار من کلا وجود ندارم
قیافم اصلا زشت نیست
همش به خودم میگم مگه من چی کم دارم؟؟؟
دلم میخواد قلبم از سنگ بشه و دیگه تا آخر عمرم هیچ آدمی برام مهم نباشه
