شعر بگیم هر شعری که شنیدید و به دلتون نشست
هرکس بد ما به خلق گوید
ما چهره ز او نمی خراشیم
ما خوبی او به خلق گوییم
تا هردو دروغ گفته باشیم
گویند کسان بهشت با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دهل شنیدن از دور خوش است
در کنج قفس پشت خمی دارد شیر
گردن به کمند ستمی دارد شیر
در چشم ترش سایه ای از جنگل دور
ای وای خدایا چه غمی دارد شیر
از حفظ بنویس
استارتر روزه سکوت گرفتی حرف بزن خب
سوختم خاکسترم را باد برد
بهترین یارم مرا از یاد برد
ای آنڪه همه بود و نبودم شده ای
هم قبله و هم ذڪر سجودم شده ای
با بودنٺ این دل شده آرامشِ محض
پنهان چه ڪنم ڪل وجودم شده ای...!!
-آمدی نعش غزل باخته را جآن بِدهی؟
جنگل سوخته را وعدهی بآران بِدهی؟
دلبهدلدارسپُردنکارِهردلدارنیست،
منبهتوجانمیسپارمدلکهقابلدارنیست:))!
اونجایی که حسین فروتن میگه:
غالبا در هر تصادف میرود چیزی ز دست
لحظه برخورد چشمت با نگاهم، دل برفت ...
'من ارگ بم و خشت به خشتم متلاشی
تو نقش جهان هر وجبت ترمه و کاشی .../
'
به به
من نِگاه از مردمِ این شهر می دزدم ولی
آنکه را سیری ندارم از تماشایَش تویی:))
عشق آن است که بین هزاران مثنوی...
ناگهان یک بیت مست و مدهوشت کند...
منکه کم اوردم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
29 ثانیه پیش
41 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز