ازدواج ممنوع

نظرتو برا خودت نگه دار عزیزم .

من الان متاهلم ولی اصلا حرفت رو قبول ندارم

تا حدودی باهات موافقم

من نظرمو برای خودم نگه داشتم نیومدم تاپیک بزنم جار بزنم

طبق نظر شما یعنی...

قشنگ بیرمق بشو اول:

تا دیگه نتونی بچه دار شی، اگه هم حامله شدی با کلی مریضی و خطر ریسک کنی، اگه هم به دنیا اومد مشکلات کرومزوم غیر نرمال یا اختلال ژنتیکی یا سرطان کودکان یا ریسک روانی بودن داشته باشه، اگه هم سلامت بود حوصلش رو نداشته باشی پس نتونی توی رشد و تربیتش فعالیت کنی، پس یه بچه ای که مثل درخت و بدون تربیت بزرگ شده رو تحویل جامعه بدی تا آبروی خودت و فرهنگ ایران رو باهم ببره...

قشنگ همه چیز رو تجربه کن اول:

شامل روابط عمیق عاطفی با جنس مخالف تا بواسطه ترشح آکسیتوسین بهش اساسی وابسته بشی و وقتی (چون تعهد نداده) ولت کرد هورمون دوپامین روزگارت رو سیاه کنه و عقده ای بشی، بعد هم اگه با یکی اوکی شدی خاطرات نفرات قبل بخاطر "اَکسون های مغز" مدام بیان جلو چشمت درنتیجه حالِت از همسرت بهم بخوره که چرا تمام خوبی های نفرات قبل رو یکجا نداره و طبق آمار (برای 10 رابطه) حس خوشبختیت با حدود 80% کاهش به 20% برسه و در ادامه افسرده بشی و طلاق بگیری و بچه های یتیم تحویل جامعه بدی که دچار اصطلاحا "Mommy Issue" یا "Daddy Issue" هستن تا بعد که وارد رابطه میشن زندگی خودشون و طرف رو به فنا بدن...

تا قشنگ از همه چی دلزده نشدی:

تا اگه بهترین انسان دنیا هم همسرت شد و خواست خاطرات تو تمام ذهن و قلبش رو پر کنه تو نتونی باهاش همراهی کنی و در ابتدای مسیر زندگی تنهاش بگذاری و بتونی تمام امید و آرزوهاش رو خراب کنی تا اون هم مثل تو فقط هم اتاق همسرش باشه و طلاق عاطفی بگیره، و چون ازت دیگه لذتی نمی بره بره و خیانت کنه تا بقیه خانواده ها هم بتونن از هم بپاشن، و ما هم بتونیم رکورد 87 درصدی کلمبیا در تولد بچه های حرامزاده رو بشکنیم تا بتونیم جبهه کفر و شر رو در این نبرد آخرالزمانی حسابی تقویت کنیم، و وقتی پرسیدن چرا؟ بگیم چون از NDE و SDE و خط هیروگلیف و هزارتا معجزه عملی خبر نداشتیم، پس بهمون حق بدید که علیرغم داشتن مغز و عقل و وقت و اینترنت و سواد و امکانات حوصلمون نشد تحقیق کنیم، تا حالا که به جبهه خیر کمک نمی کنیم لااقل یه زندگی شرافت مندانه داشته باشیم...

تا قشنگ خودت رو نیافتی:

این حرفت درسته ولی باز هم نباید زیاده روی کرد و دچار کمالگرایی شد چون این هم یکجور اختلاله و باید درمان بشه...

ببخشید یه مقدار تند گفتم، متوجه هستم که شما سن کمی داری و کاملا منطقیه که هنوز همه جوانب قضیه رو بررسی نکرده باشی با این حال صحبتم درد و دلی بود از شرایط غالب جامعه و به این شکل پاسخ دادم تا برای خواننده ها تلنگری باشه...

امیدوارم ازم ناراحت نشده باشی :-)