انسان همیشه فکر میکند چیزی را کم دارد،
در حالی که بیشتر اوقات، درگیرِ نداشتنِ چیزی است که حتی تعریفش را هم نمیداند.
ذهن برای هر چیزی یک نام میسازد،
بعد اسیر همان نام میشود.
اما واقعیت، قبل از اسمها وجود داشته است؛
ساکت، کامل، و بینیاز از توضیح.
شاید فهمیدن، اضافه کردن چیزی نباشد،
بلکه کم کردنِ همه ی چیزهایی باشد که خیال میکنیم میدانیم.