تا حالا شده خودتون با دیگران مقایسه کنید از زندگی ناامید بشید چه از لحاظ خانواده چه شریک زندگیتون من مدام ایناروباخودم دوره میکنم خوش به حال فلانی بااون باباش بالون شوهرش باشانس خوبش مثلاً فلانی هم پولداره هم روحی جسمی مشکلی نداره هم خوشگله هم خوش شانسه احساس میکنم بدبختترین آدم دنیام نمیدونم چیکار کنم اصلا امید به زندگیم خیلی پایین اومده توروخدا راهنمایی کنین
آره خب
معمولا برا خیلیا پیش اومده
باید خودتو بیشتر بشناسی، کتاب بخون برای بالا بردن عزت نفس و اعتماد بنفس
هدفمند زندگی کنی
اینا واسه من جواب بود
چون قدر دان چیزهایی ک داری نیستی
واقعا همینطوره مقایسه خودم با دیگران زندگیمو واقعا جهنم کرده هی با خودم میگم یه کاری رو شروع کنم پیشرفت کنم اما مدام با خودم میگم من که عرضه ندارم من خیلی سادم اصلا هیچ استعدادی ندارم هی با خودم تکرار میکنم به مادرمم میگم من بی عرضم فلان اونم تایید میکنه به جای روحیه دادن روحیه میگیره
اصلا نمیدونم چه جوری بگم من آدمی هستم که مدام به فکر بقیه ام دلسوزی بقیه رو میکنم به نظرم آدم دلسوزیم اما وقتی میرم تو جامعه میبینم کسی به فکر کسی نیست احساس سادگی خنگی میکنم ازاینورم پولداری دوروبرمومیبینم بهشون حسادت که نه اما دوستداشتم جای اونا بودم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
7 ثانیه پیش
7 ثانیه پیش
8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز