دوست حسود

و اگر من زنده نماندم و به خانه پشت ابرها رفتم، تو به جای من زندگی کن و به جای من بنویس که روزهای خوب را دیدی که روزهای بی درد را زیستی، برای من گریه نکن که من برای خود فراوان گریسته ام چایت را بنوش و به یاد من کیک نارنج بپز و بدان که مرگ مرا از رنجی بزرگ رهاند

اینجا هرچی به تو میگم رو دارم درواقع به خودم هم میگم. اگه همدیگرو تو دنیای واقعی میشناسیم به روی خودت نیار.

بعد از اسیب دیدن ادما دو راه دارن یا اسیب بزنن به بقیه تا خنک شن یا کمک کنن بقیه اون اسیبو نبینن زخم خودشون التیام پیدا کنه. راه دوم انتخاب منه و تا قیامت لعنت خدا بر زنان کثیفی که راه اول رو انتخاب میکنن و ول میچرخن توی نی نی سایت جهت عقده گشایی و خنکی دلشون زندگی و روان و جسم و مال و حال بقیه رو اسیب میزنن و منطقشون اینه: دیگی که برا من نمیجوشه سر سگ توش بجوشه