مورد اول: دو ساله دوستن، شغل دولتی داره، ماشین داره، خونه در حال ساخت، همشهری، خانواده مذهبی دارن ولی خود پسره مذهبی نیست (خانواده دختره اصلا مذهبی نیستن)
مورد دوم: سنتی هست، شغل دولتی پردرآمدتر، مغازه داره، خونه و ماشین داره، فاصله شهراشون 4 ساعته، فامیل هستن و از نظر فرهنگی تناسب دارن
نکته مهم: فامیل دخالتگر دارند بهشدت از این موضوع میترسند ولی خانواده خود پسره خوبن کاملا
اولی
ینی چی دو ساله دوستن ؟
عقلی دومی احساسی اولی
گزینه بعدی 😂
دومی
من خودم ترجیح میدم با کسی که دوستم و تونسته خودشو بالا بکشه ازدواج کنم مورد اول شما هم وضعیت مناسبی داره.
شما درباره مورد دوم فقط شنیده ها و شاید رفتارهای دورادور دیدید و ممکنه اصلا اون ادم توی رابطه رفتارش نوع دیگه ای باشه من باشم ریسک نمیکنم و مورد اول انتخابمه
مورد برای خواهرمه و من خودم متاهلم
ولی کاملا باهاتون موافقم
خواهرم میگه من چجوری با چهار ساعت فاصله طرفو بشناسم؟
از پشت گوشی و چت کردن که نمیشه
حداقل چهار تا بیرون باید باهاش برم
ببینم خسیسه یا نه
ببینم آداب غذا خوردن بلده یا نه
ببین رفتار با خانوم رو بلده یا نه
وگرنه از پشت چت که همه خوبن
از اونور منم میگم اینا بخوان آشنا بشن حداقل باید 6 ماه در ارتباط باشن تا همو بشناسن
بعد 6 ماه اگه خوششون نیومد چی؟
کل فامیل همه جا جار میزنن خواهرم روش اسم میمونه الکی الکی
بدون شک دومی
