۲۳ سالمه از وقتی که خودمو شناختم همش تو بدبختی واسترس بودم نمیگم روز خوب نداشتم ولی بدبختی خیلی خیلی بیشتر بوده اضطراب وفشار روحی روانی از یه طرف سختی زندگی هم از طرف دیگه بهم فشار میاره هر مشکلی تموم میشه مشکل جدید شروع میشه دائم تو استرس وفشارم گاهی وقتا با خودم میگم شاید همه این بدبختیا استرسا واذیت شدنا نشونه اینه حتی خدا هم ازم قطع امید کرده وهمه این سختیا نشونه اینه که خودکشی کنم میگم شاید خود خداهم همه این سختیای بی پایانو بهم داده خودم خودمو خلاص کنم فکر خودکشی واین افکار ولم نمیکنه میگم شاید زندگیم به تهش رسیده که اینطوریه میگم مگه میشه یه آدم همش تو بدبختی باشه شاید دلیلش همینه فقط آبروی خانوادم منو بند این دنیا کرده واقعا حالم از زندگی بهم میخوره از خواب که بیدار میشم میگم کاش تو همون خواب میموندم حتی از دعا کردنم نا امیدم
تو زندگیت چه مشکلاتی داری ؟
مشکلات که هست🥲ولی خودکشی هم پایان مشکلات نیست
حالا مشکلت چیه
مشکلات واسه همه ست و خیلی ها دارن با مشکلات میجنگن
زندگی کردن یعنی جنگیدن با مشکلات گرفتاری ها سختی ها و...
بالاخره میاد ایامی که توام شاد باشی
اینکه بخوای تسلیم بشی خیلی بده
به مشاور های رایگان زنگ بزن .. همین که با کسی حرف بزنی کمی سبک میشی..
بعضی از زندگی ها خیلی سخته و تغییر مثبتی ایجاد نمیشه ..ما ها باید کمک بکنیم به خودمون .. افکار خودکشی از همین فشار ها و استرس هاست
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 ثانیه پیش
1 ثانیه پیش
4 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز