تنها انگیزه ای که می شه بهتون داد اینه جنگ شده و در این شرایط این حجم اتفاق سهمگین تاب آوری کار هرکی نیست تاب آوردی و بعد هم از مسیر هدفت دور نشدی همچنان در مسیر رشدت قرار گرفتی این همون مسیریه که خیلی از افراد بزرگ دنبال کردن در هر شرایطی تحت سخت ترین شرایط محیطی و داخلی رها نکردن پس ابتدا از خودت تشکر کن و بعد افتخار کن برو برای امتحانت حتی اگر خدایی نکرده نشد هم سال بعد هست خودت رو سرزنش نکن بی اعتبار نکن به خودت حق بده چون بدن تحت ترومای جمعی بوده در حال حاضر که بدنت داره خوب پیش میره
تمایل ندارم با نوجوان ها هم کلام شم اصرار به دروغ گفتن نکنید خامی کودکانه شما و نابالغ بودن شما تمایل ندارم با نوجوان ها هم کلام شم اصرار به دروغ گفتن نکنید خامی کودکانه شما و نابالغ بودن شما از بیان و افکارتون پیداست دیگه این که میاین کامنت می دین پس نباید پیام می ذاشتم یا بذارم خیلی حرکت مذبوحانه و ترحم برانگیزیه که حقیقتا منم حس ترحمم برانگیخته نمی شه چون نوشتم از تعامل با نوجوان بیزارم این بازی های کودکانه چیه در میارین بابا برای خودتون احترام قائل شین دنبال دیده شدن و توجه جلب کردن با کامنت های احمقانه نباشید هی میرین دوستاتون و میارین میاید تو تاپیک ها کامنت های مضحک می ذارید که مسخره کنید این و در مسیر رشدتون می فهمید که این رفتارها انقدر چیپ که بزرگسال جماعت بهش توجه نمی کنه چرا شان خودتون و پایین میارید فکر می کنید دستمال می گیرم می شینم اینجا آبراه راه می ندازم نه تاپیک می زنم می رم دنبال زندگیم و کارهام حالا بشینین بهم بریزین و خودتون و بکشید و حرص بخورید نه به دیکتاتوری عقب مانده های فکری...کاربری هیچ کس و چک نمی کنم بنابرین یادم نمی مونه شما کی هستید یاداوری نکنید
من آن عقربه ی قفل شده بر ساعتی متروکم ، نه مرده ام که آرام بگیرم و نه زنده ام که رها شوم ، تنها در تقارن تاریک این ابهام به هیچ بدل میشوم، در پی آمدنی که هیچ نشانه ای از قدمهایش نیست و رفتنی که جای خالی اش پر نمیشود ؛امید همچون زهری در رگهای فراموشی میخزد؛ این چنین در یک 'هست' نیمه جان معلق مانده ام، جایی که نه جرئت ایستادن زمان را دارم و نه توان گذشتن از آن..!