من واقعا خیلی دارم سعی میکنم آرامش خودمو حفظ کنم و حالم خوب باشه ولی به حدی استرس دارم که ریزش موهام هر روز بیشتر از دیروز از حدود دوسال پیش تا الان موهام یک چهارم شده حالم خیلی بده حوصله هیچکاریو ندارم کلا افسرده و غمگینم
تو درسام هیچ پیشرفتی ندارم هر چی میخونم حس میکنم هیچی بلد نیستم
بعد همش خودمو با قبلم مقایسه میکنماز خودم خستم همش میگم اگه نشه این عمری که تلف شد چی این همه چیزی ک از دست دادم چی
من حتی واسه کنکور تجربی علاقه خودمو گذاشتم کنار چون اصلا علاقم تجربی نبود ولی واسه ثابت کردن اینکه میتونم باید قبول شم ولی الان حس میکنم یه آدمیم ک همه چیشو از دست داده و وسط مسیر جا زده و نه پای رفتن داره نه برگشتن
و از اینکه با این همه سختی و درد و رنجی ک کشیدم تهش نتونم و نشه همزجر میکشم چون دیگه واسه همه چی دیره و دلم میخواد انقد گریه کنم که بمیرم
