باید اعتراف کنم که من خستم از مستقل بودن.از اینکه پول پس اندازمیکنم طلابخرم.پس اندازمیکنم زمین بخرم.پس انداز میکنم ماشین بخرم من از همهههههه ی اینا خستم
من دلم میخاست مثه اون دخترایی باشم که تا شروع به کار میکنن باباشون براشون یه ماشین میندازه زیرپاش،براش طلامیخره.براش خرید میکنه.اما متاسفانه من باید خودم پول جمع کنم لباس بخرم خرید کنم ماشینمو عوض کنم .شدم یه پا مرررد براخودم):
اما وااااقعا خستم واقعا دوس دارم یکی باشه که بگه بسههه تمومش کن.دلم میخاد یکی باشه که بجام بدوعه،بجام تلاش کنه تامنم بتونم استراحت کنم.این همه دوندگی تا کی و به چه قیمتی اخه؟!!
