حس بدی دارم

الان بهت حسودیم شد که هم دکتری هم مادری هم همسری هم شاغلی ولی خودت قدر خودتو نمیدونی

خدا بزرکه فکر نکن بی حکمت نیست بچه دارشدنت

خیلی ها بودن با بچه تونستن درس بخونن و به هدفشون برسن سخته ولی شدنیه افکار منفی و بریز دور و به ترسات پرو بال نده

عزیزم خواهر منم همچین اتفاقی در طول ترمش براش افتاد

ولی تو از آینده و معجزه ای که میاد تو زندگیت خبر نداری

به این باور داشته باش که دست خدا تو دستاته

الان خواهرم همشو حقیقتا داره هندل میکنه و بهش میگیم چطور میتونی و چیکار میکنی و...

همش میگه بخدا خودمم نمیدونم فقط توکل کردم به خدا

مشکلش این بود بچشو بده به کی بگیرتش وقتی میره سرکار یا میره دانشگاه

مادرم به عهدش گرفت و کمکش کرد

شوهرش مشکل داشت با بچه داشتن

بعد از به دنیا اومدن بچشون زندگیشون افتاد رو یه ریتم منظم و درست

نزدیک تر شدن به همدیگه

صبور تر و با گذشت تر شدن

و خیلی چیزای دیگه که خودت بعدا تحربشون میکنی و میرسی به این حرفم

فقط توکل کن به خدا

دختر خوب هیچ میدونی چندین هزار نفر هستن که آرزو دارن در جایگاه الان شما باشند به لحاظ تحصیلی و جایگاه اجتماعی خوب داشتن ؟! من جمله خورده من یکی !

هرکسی توی هر رشته ی خوبی که هست و داره تحصیل میکنه لطفا پا پس نکشه من و امثال من غبطه می خورم به جایگاه عالی ای که شما دوستان دارید

انشاءالله که موفق باشید

اسی شده دوران بارداری رو بگذرون فرزندت که به دنیا اومد پرستار بگیر براش یا از مادر و خواهرتون کمک بگیرید

همسرتون هم باید درکتون کنند و کمک حال تون باشند

خب باردار نمیشدی😐

عزیزم. اول از همه بهت تبریک میگم. امیدوارم پاقدمش برات خیر باشه.

دوم این که تو تنها کسی نیستی که این مشکلو دارن. کلی آدمن که مثل تو تو راه تحصیل بچه دار شدن. خدا رو شکر همسرت حامیه. به نظرم سخته درسته ولی هر چیزی راهی داره. یه کم برنامه ریزی لازمه. یه کم به کمک نیاز داری. ولی به نظرم سختیش دو سه سال اوله. همین که یه کم دانا شد میتونی بزاریش مهد. الان یه کم سختی میکشی ولی سختیا میگزرن و لی افتخار و نتیجه های خوشن که باقی میمونن. تو خلنم قوی و بلهوشی هستی و من مطمئنم خیلی خوب میتونی این قضیه رو مدریت کنی.