سلام به همگی
من ۱ ماه بعد ۱۸ سال و تمام میشم، دوست زیاد دارم ولی نه اونطوری که صمیمی باشیم. با مادرم زندگی میکنم و از یه احمق خداروشکر جدا شدیم راحتیم، مادرم روشنفکره، من عاقلم و مواظبم. اوایل نمیگذاشت تنها برم جایی بعدا با دوچرخه عادتش دادم گفتم بیا تو هم دنبالم من برم دوچرخه سواری، بعد از پنجره چک میکرد، بعدشم دیگه کلا خیالش راحت شد. من همش نمیخوام با دوچرخه برم بیرون، میخوام مثل هم سن و سال هام هرازگاهی مثلا هفته ای ۱بار برم پیاده روی. با چه بهونه ای بگم میرم بیرون؟ میخوام دوست صمیمی هم پیدا کنم از کافه اینا تا دانشگاه
