عزیزم فکر میکنی فقط تویی که روز تولدت غمگینی؟ فکر میکنی که فقط خودت از مادت نمک نشناسی دیدی؟ اگه تولدایی که من پشت سر گزاشتمو بدونی که اصلا فکر کنم غصه های خودت بره بشینی برام زار بزنی😅 مادر تو بد تر از مادر من نباشه بهترم نیست. منم نمک نشناسی دیم هم از پدر و هم از مادر. منم دلم شکسته از هر دوتاشون. چقدر به خاطرشون گریه کردم.
دختر گلم. دختر قشنگم. اینا رو گفتم که بدونی تنها نیستی. اول این که داشتن فرشته ی مهربونی مثل تو لیاقت میخواد. این که قدرتو نمیدونن تقصیر اوناس نه وو. بیخودی چشماتو به خاطر اونا اشکی نکن. حیف گریه هات نیست؟ منم از یه تولدم به بعد که دلمو شکستن دیگه تنهایی تولد میگرم. درسته آدم دوست داره عزیزاش کنارش باشن اما وقتی دلسوزی نداره تنهایی که بهتره. دختر خوشگم چند تا پیشنهاد دارم که امیدوارم از تجربه های من درس بگیری و حتما حتما بهشون گوش کنی. اول این که سعی کن مستقل و قوی باشی جوری که این حرفا ناراحتت نکنه.
دوم سعی کن چند تا رفیق خوب پیدا کنی که حداقل تولدتو با اونا جشن بگیری و دور هم خوش بگزرونی
سوم این که هیچ وقت به خاطر رهایی از خونواده خودتو اسیر ازدواج بد نکن. سعی کن خوب درس بخونی. شاغل شی و دستت تو جیب خودت باشه. یادت باشه پولت و تحصیلت هیچ وقت تو رو ول نمیکنه دلتم نمیشکونه بهتم خیانت نمیکنه. نمک نشناسی هم نمیکنه.