اولین باری که

من15سالگی اون 21سالش بود ....3 سال باهم بودیم 3ساله کات کردیم ولی باز باهم حرف میزدیم.....نه به هیییچ وجه زندگیمو کلا نابود کرد....اول توی یه گپ که رفیقای اون و رفیقای من بودن ولی یه روز که من از یه کوچه ای رد شدم اون منو شناخت بعد دیگه خوشش ازم اومد منم خر شدم و دیگه 3 سال باهم بودیم و رابطمونم خیلی جدی بود ولی تموم شد الان اون داره با یکی دیگه ازدواج میکنه منم دارم برا کنکور میخونم

۲۰ سال

اونم ۲۰

همکلاسی دانشگاه بود

اره

برمیگشتم عقب از دستش نمیدادم

البته اون بهم خیانت کرد

من ۱۳ سالم بود اون ۱۵ سالش.الان من ۲۶ سالمه اون ۲۸ و هنوز با همیم☺️ ۱۳ ساله باهمیم یعنی دقیقا نصف عمرمو.

با وجود تموم مشکلاتمون،اگه به اون موقع برمیگشتم صددرصد بازم باهاش دوست میشدم.چون حس عشق و ذوق از ته دل و کلا تموم حسای خوبو اولین بار پیش اون تجربه کردم و نمیخوام و اصلا نمیتونم پیش کس دیگه ای اون حسای خوبو داشته باشم.

با هم فامیلیم ولی زیاد رفت و آمد نداریم.اون موقع تو یه عروسی دیدمش و بعدش از طریق یه رابط که اونم فامیلمون بود دوست شدیم.

من 16 اون ۲۳

ن عاقبت نداشت

من ازدواج کردم ولی او ن محرده و هنوزم ن کار داره ن ماشین ن خونه و اینکه الان ۳۴ سالشه

تو روستا هم زندگی میکرد شهرامون یساعتو نیم فاصله داشت و باید میرفتم روستا زندگی میکردم شیش سال از رو بچگی و عادت دوست بودم هنوزم منتظرمه نمیدونه متاهم

من اخرای 19 و اون 21

یک سال طول کشید

توی دانشگاه همو دیدیم ولی نه هم رشته ای بودیم نه هم ورودی

اگه برگردم بازم انتخابش میکنم

دلیل کاتمون چیز عجیب و بدی نبود فقط مسیرمون متفاوت شد اون تصمیم گرفت مهاجرت کنه و من خواستم بمونم

کلا تو اون سن هنوز تکلیفت مشخص نیست بعد مسیر زندگیت متفاوت میشه