۳۲سالمه ۲۲سالگی باکسی ک ۷سال همومیخواستیم وهمسایمون بود بخاطر مذهب و تعصب بابام ازهم جداشدیم و ۱سال بعدبا پسرعمومادرم ک روستایی بود و کارگرخونه مادربزرگم آشناشدیم و زود ازدواج کردیم باهزاران بدبختی و زندگی من درروستا و..وقتی رفتم روستاو باخانواده توی خونه۶۰متری زندگی کردم وهرروزبی توجهاش بیشتر شد و من انگارمردم بزوراومدم تهران ۴ماه باشوهرم خونه پدرم زندگی کردم وسرکار رفتم خودم لیسانس حسابداری شوهرم سیکل فهمیدم باردارشدم روم نشد بمونم وبرگشتم خونه پدرشوهرم چون شوهرم درسال ۳ماه میره کشاورزی الان ی پسر۵ساله دارم وبعدزایمان پسرم برگشتم تهران خونه اجاره کردم بعد۱سال خونه خریدم والان توخونه خودمم ولی چندروزپیش جلوخانواده شوهرم چون پول وکمک زیادی به برادرشوهرو زنش میکرد باشوهرم اعتراض کردیم ک شوهرم جلواونا افتادبجونم ومنوزد خیلی ناراحتم نمیدونم چکارکنم
من بودم الان خانوادش باید دنبال کارای کفن و دفنش میبودن
حالا که مستقل هستین نباید اهمیت میدادی عزیزم
جلوی همونا تا عذرخواهی نکرد کوتاه نیا که یاد بگیره درست رفتار کنه
باهاشم آشتی نکن
که عادی نشه براش
ترجیحا با یکمشاورم حتما حرف بزن
غلط کرد مرتیکه 2 پا
یک لحظه هم نشین برو طلاقتو بگیر برو پی زندگیت راحت شو از دست این ادم
دلم شکست چرا از عشقت جدا شدی؟
از اینکه زنیم کسی نمیتونه بهم زور بگه به خودم افتخار میکنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
9 ثانیه پیش
12 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز