زندگی رو بسپار دست سرنوشت. نیاز نیست انقدر نگران باشی که قراره ثانیه های بعد چه اتفاقی بیفتن. اون خودش کارش رو انجام میده. دنیا برات همه چیز رو رقم میزنه و تو تصور کن روی یه قایق کوچولو بین امواج اقیانوسی و باید کنترل تعادل قایق رو به دست بگیری، هم زمان از مناظر لذت ببری و اجازه بدی امواج تو رو به ساحل برسونن.
قبل از اینکه بخوای پشیمون بشی یا حسرت چیزی رو بخوری، زندگی کن
فقط زندگی.
شیرزن از بچه های هوا فضا باشه ؟
هیچ حواست هست ک تمام فرکانس های خوشبختی و چاکراه های طبیعت رو زیر سلطه خودت درآوردی
منم بعضی وقتا صبحا ناشتا ماشروم میزنم همچین حسی دارم
البته جسارت نمیکنم
شاید یکم کردم، نمیدونم
ولی امیدوارم مستدام باشه این حالتون
کلیت صحبت زیباست، اینکه از مسیر لذت ببر، بی خودی غم دنیا رو نخور، و قبول دارم این رو.
علاوه بر اینا باید دونست که زندگی تدبیر می خواد، در غیر اینصورت دریا طوفانی میشه و آدم غرق می شه توش.
مورد بعد اینکه سرنوشت رو خود ما رقم می زنیم، با انتخاب هامون
امیدوارم همه عاقبت بخیر بشن
باهات موافقم این قایق هر طرف بره شرایط جدید ایجاد میشه و زندگی توی اون شرایط رو میطلبه اما متوقف نمیشه
و از ما آدم با تجربه تری میسازه
