اگه شما یه خانم یا آقایی باشید که علی رغم همه توجهات و همه رسیدگی هایی که میکنید بهتون ثابت بشه برای شریک زندگیتون آنچنان اهمیتی ندارید و تمام امور رو صرفا برای رفع تکلیف انجام میده و از طرفی تاثیرگذاریتون روش از دوستانش کمتره چه واکنشی نشون میدین؟
این در شرایطی هست که یقین دارین طرفتون اهل خیانت نیست اما دلش هم توی زندگی نیست آنچنان
درضمن تازه هم ازدواج نکردیم
بنظرم بی میلی به مرور بوجود میاد
منم یمدته بی میل شدم به زندگیم
به نظرم ادامه میدم چونکه طلاق گرفتن و رابطه جدید خیلی ریسکه
اگر مشکل دیگه ای توی زندگی نیست ادامه میدم زندگی کردن باهاش رو
عزیز لطفا اینجا نظر نخواه یک سری طفل میانمیگن طلاق
اینکه شما میگی زوال زندگی معمولیه. شاید باید یه هیجان ریزی به زندگیت بیاری. دونفره برید تنیس
من کلا اعتقادم اینه که حتی یک روز از عمر رو نباید تو موقعیتی که دوست نداری حروم کرد
ولی از اینور قضیه این چیزی نیست که صراحتا بشه راجع بهش نظر داد
من باشم شخصا یه روز در آرامش و خوبی ، میشینم و صحبت میکنم
میگم منو دوست نداری؟ دلت به زندگی نیست؟ با من خوشحال نیستی؟
لطفا تا فردا خوب فکراتو بکن بهم جواب بده ، اگر جوابت مثبته توافقی جدا بشیم و اگر جوابت منفیه باید روی رابطه مون کار کنیم چه با مشاوره چه خودمون و برای احیای رابطه تلاش کنیم
برای مسائل مهم فقط با روانشناس صحبت کنید
به نظرم با همدیگه حرف بزنید
اینجور چیزا رو نمیشه بقیه راجبش نظر بدن
همسر منم همینه و اولویتش خواهرشه منم خسته و بی حوصله ام دیگه نمیدونم چکار بابد بکنم
ممنونم از پاسختون
منتها همه اینایی که نوشتین رو میخواستم توضیح بدم و بنویسم که سالها و بارها از تمامی جهات انجام دادم
تماما مقطعی،جواب داده
قربون صدقه رفتم،داد زدم،حرف زدم،قهر کردم،نشستم پای حرفش،
میدونم دوسم داره اما مگه فقط به زبونه؟
یقین دارم که خودشم میدونه خطاست کاراش.
مشکل اینه اراده نداره.ضعیفه.اثرپذیز از دیگرانه.مهمتر اینکه زیادی به من اعتماد داره.فکر میکنه خیانت فقط تو خونه همسایس.من وااااقعا دلم پره.واقعا
دیگه زیاد محلش نمیذارم .. فاصله رو حفظ کن. شاید قدر بدونه.
