پشت سر حرف زدن

مثلا فکر کنید اولین بار دیدنش بعد میشنوم که پشت سر دارن درمورد قیافه طرف نظر میدن یا مثلا با یه نفر رفتار محترمانه و با حد و مرز داری بعد میره پشت سرت چرت و پرت میگه و تو خودت میشنوی هر چی میگذشت بیشتر احساس تنهایی میکنم. نمی دونم شانس من چرا اینجوریه؟ حتی تو محیط کارم بخاطر اینکه من تحصیلات داشتم گذاشته بودنم سر یه پستی میشستن پشت سرم چرت میگفتن با اینکه من خیلی محترمانه و مودب برخورد میکردم... نمی دونم چرا اینطوریه.. همش فکر میکنم شاید مشکل از منه

آخه تو محیطایی که من میرفتم از من بدترم بود. آرایش میکنم نه کم نه زیاد در حد ضد آفتاب ریمل و رژ چون دوست دارم مرتب و آراسته باشم. ولی اصلا به کسی کاری ندارم. خیلی بی حاشیه ام، کسایی که با من کار میکنن همه بینی عمل و پوششون خیلی بازتره حتی بعضیا شال یا مقنعه ندارن. من با سلیقه کسی کار ندارم اما هر جا میرم این مسئله برام پررنگ میشه. حتی خیلیا بهم میگن خیلی خانومانه هستم از نظر پوشش و اینا. نمی دونم واقعا موضوع چیه حتی گاها بد رفتاری هم میبینم

بله کمبود اعتماد به نفس دارم و کاملا می پذیرم، آدم حساسی هم هستم.

ولی ببینید مثلا فکر کنید تو یه محیط پسره داره بلند بلند واسه بقیه میگه و صمیمی ترین دوست منم پیششونه و میشنوه. یا دارن صحبت میکنن و من پشت سرشونم و دقیقا میشنوم که چی میگن. بعد کلا بی دلیل یه عده رفتار بدی دارن با اون دختر، و این موضوع یه جا نبوده... مثلا مقطع لیسانس همین بوده ارشد همین بوده دکتری همین بوده محیط کار همین بوده، به مرور هر کسی منزوی میشه و فکر میکنه مشکلی داره...