یکچیزی تو وجود همه ما انسانها هست که اگه دنیا چیز هم داشته باشیم دورمون، دلتنگ و تو فکر اونی چیزی هستیم که نیست. شاید خیلی بی ارزش تر از داشته هامونه ولی چون نیست تو فکر و ذهن میاد. در صورتی که خودمون شاید انتخاب کردیم نباشه. یکم به حرفم فکر کنید. شما هم اینجوری هستین مطمئنم
چون ظاهر اون اتفاق و نکات مثبتش رو در نظرمون میاریم در صورتی که داشته هامون رو با واقعیت و خوبی و بدی هاش میبینیم
از بس قدر نشناسیم..
دقیقا همینطوره
ولی خب شکرگزاری مداوم میتونه کمش کنه تا حدی
ولی از بیننمیره
البته یه بخشی از این سیری ناپذیری انسان باعث حرکت و پیشرفتش هست ولی از یه مرزی به بعد و در یک مسایلی که نشدنی هستند فقط یاس و نابودی میاره
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-32 ثانیه پیش
-25 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز