من ۱۹ سالمه بابای خیلی عصبی ای دارم شدید عصبی و زورگوعه و اجازه هیچ کاری نمیده همه چیم قایمکیه و با استرسه
یعنی فکر کنین سر کوچیک ترین چیزا جنجال درست میکنه تو خونمون یکی از مدارکمو یادم رفته بود ببرم واسه ثبت نام دانشگاه گفت نمیزارم تا یه سال بری دیگه پوستم کنده شد تا راضیش کردم
بعد من با یه پسری دوستم که همو خیلی دوس داریم ۲۲ سالشه قصدشم جدیه
بنظرتون دو سه سال دیگه بخوام باهاش ازدواج کنم پشیمون میشم؟؟؟
نمیدانم!
هم سن منی
ولی واقعاً دوسال دیگه زوده از یه طرفم معلوم نیست زیر یه سقف چقدر سازگار باشین
دوست داشتن فقط کافی نیست
فقط خوبیاشو نبیبن
بدی های طرفتو هم بسنج ببین با خط قرمزات جور درمیاد یا نه بعد تصمیم بگیر
میفهمم چی میگی ولی از چاله خودتو ننداز تو چاه
فقط بخاطر اخلاق بابات ترر نزن تو زندگی ایندت
معیار اولت این باشه که طرف مقابلت اخلاق درست و رفتار صالحی داشته باشه یه چندبار امتحان کن یکم حرصش بده بفهمی عصبی میشه چه رفتاری نشون میده . خیلی باید زیرک باشی اخلاق طرف دستت بیاد . من خودم همه کسایی که بهم ابراز علاقه میکردنو یه جوری تست کردم که بفهمم روانیه یا سالمه
معیار دوم برات پول باشه اصلا قانع نباش به کم
به متوسط قانع باش اما به کم هرگز چون عشق نونو آب نمیشه
و معیار سوم قیافه و ظاهر برات مهم باشه
