ای
یار، تویی که روحِ جانِ منی،
خورشیدِ منی و ماهِ این جهانِ منی.
دریا و ساحل و موجِ هر دو هستی،
بیتو، جهانِ من، زندانِ جانِ منی.
چون صبحِ صادق و چون شامِ دلآرا،
نوری به هر شب و روزِ من فرازآرا.
مست از نگاهِ تو هر دم که میشوم،
نقشی ز مهرِ تو بر دل، نگارِ ما.
حتی اگر پردهای بر چهره افکنی،
زیباییات چو ماهِ تمام، پنهانی.
من عاشقِ آنم که در این وادیِ عشق،
تا آخرِ عمر در کنارت بمانم، ای جانِ منی