اشکال کارت همینجاست تو کل زندگیت و وقتتو گذاشتی رو اون و همیشه در دسترسی ولی اون یه اندکی از تابش مال توعه
اینجوری نتیجه نمیگیری برو باشگاه وقتتو به خودت اختصاص بده دوستای جدید پیدا کن و باشون وقت بگذرون اینک همیشه در دسترسی باشی و تنها اگر خدای نکرده پس فردا نباشه تو ضربه میخوری که نشستی منتظر مگه نه اون بقیه رو داره
اول خودت باید برای خودت ارزش قایل باشی توام نشون بده که بیمار منتظرش نشستی و زمانی که مشغول چیزیه توام زندگی داری و میگذرونی
شاید الان متوجه نشیاااا ولی در آینده منظورم رو بلاخره میفهمی