❓چرا خیلی از کسانی که پزشکی خوندهن پشیمون میشن؟
👩💻 اول اینکه، بر اساس تجربهام و بعد از معاشرت با تعداد زیادی از همکلاسیهای سابقم و دوستان و همکارانم... این غر زدنهای مداوم دانشجوهای پزشکی از رشتهشون، معمولاً از روی پشیمونی واقعی نیست.
این فقط یه جور طبیعت تو وجودشونه: «دانشجوی پزشکی فقط برای غر زدن غر میزنه».
بیشترشون بدون دلیل خاصی فقط شکایت میکنن و غر میزنن.
مطمئن باش اگر همین الان دوباره بذارنشون تو موقعیت انتخاب رشته، ۱۰۰٪شون باز هم پزشکی رو انتخاب میکنن.
دوم: یه دلیل دیگه هم میتونه این باشه که تصور ما قبل از ورود به پزشکی، اصلاً شبیه چیزی نیست که بعد از ورود باهاش روبهرو میشیم.
وقتی واقعاً وارد دنیای تخصص و واقعیت رشته میشی، انتظارات و رویاهات یکییکی فرو میریزه. میبینی که همه اون تصورات قشنگ و آرمانگرایانهات دربارهٔ پزشکی و نحوهٔ درس خوندنش، فقط رویا بوده و واقعیت کاملاً فرق داره و اغلب ناامیدکنندهست (اینجا دارم دربارهٔ واقعیت بیشتر کشورهای جهان سوم حرف میزنم).
سوم و آخر: حجم فشار درسی واقعاً سنگین و وحشتناکه.
مقدار مطالب برای خوندن خیلی زیاده، تعداد امتحانها هم همینطور (تقریباً هر یک ماه و نیم یه امتحان تئوری یه امتحان عملی)...
ولی چیزی که همهٔ این سختیها رو قابل تحمل میکنه:
- نگاه افتخار به تو در چشم پدر و مادر و خانوادته
- اجر و ثواب عظیمی که خدا بهتون وعده داده
- و تلاشی که تو مسیر پزشکی دارید انجام میدید
