حس میکنم نسل من
هم سن و سال های من
همه پر از حسرت و غمن
من خیلی ناراحتم که
باید حسرت گذشته(سال های بچگی)
به جای امید برای آینده،
عشق های نصفه نیمه
نرسیدن های مُمتد،
نا امید از رسیدن به آرزوهامون
قلب هایی که واسه آروم بودن و شاد بودن دنبال بهانه اس
ولی خیلی سخت پیداش میکنه
نمیخوام فاز منفی بدم
ولی یه لحظه خیلی دلم به حال خودمون سوخت! 🙂