سلام.من انشالله تا۱ماهه دیگه استخدام یه جای خوب میشم. واسه این کارخیلی زحمت کشیدم ولی هیچکس درکم نمیکنه.۲تابچه دارم.۴سال ونیم /۱سال ونیم.به کسی نمیگم نگهشون دارین میخوام بذارمشون مهد.ولی هرکی ازراه میرسه سرکوفت بهم میزنه پولومیخوای چیکار.بچتوبذاری مهدداغون میشه.خودمم میدونم پسرکوچیکم سنش کمه.ولی چاره ندارم.اگه اینم نرم سنم به هیچ استخدامی نمیخوره.مادرشوهرم میگه اگه بزننش تومهددعوامون میشه.حالاخیلی هم زن خوبیه ها.ولی واقعابااین حرفاشون رومخم هستن.حتی مامان خودمم میگه.انگارمن فقط به خاطرخودم میرم.تواین اوضاع به سختی تونستم قبول شم.ولی نمیذارن هیچ لذتی ببرم.خودشون چون همش خونه بودن نمیتونن باورکنن که یه زن هم میتونه مستقل باشه وهم به بچش برسه.حالاوقتی هم نمیرفتم سرکارهرکی میرسیدمیگفت این همه درس خوندی چی شد.عروس فلانی سرکاررفت وکلی وضعشون خوبه.حالامطمئنم پسرام سرماهم بخورن میگن اگه نمیبردشون مهداینطوری نمیشد.درهرصورت من که سرکارمیرم ولی حرفای ایناکه پشتم نیستن اذیتم میکنه.
عزیزم اصلا اهمیت نده، بچه بزرگ میشه، تو نباشی نمی خواد همون قدری بمونه که، یه صبح تا ظهر اتفاقی نميفته، به جاش سر کار برس هم روحيت بهتر میشه هم اعتماد به نفست، مطمئن باش بچه هات هم بزرگ بشن افتخار میکنن که مادرشون شاغله و مستقل
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
45 ثانیه پیش
45 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز