وقتی فشار و تنش برای مدت طولانی ادامه پیدا میکنه، ذهن کمکم وارد حالت خستگی و فرسودگی میشه.
در این وضعیت، حتی ارتباطهای ساده هم میتونن سنگین به نظر بیان؛ چون آدم همزمان درگیر حجم زیادی از فکر، نگرانی و فشار روانیه.
از طرفی تحمل پایینتر میاد و چیزهایی که قبلاً قابل چشمپوشی بود، حالا زودتر کلافهکننده میشه. برای همین خیلیها ترجیح میدن کمتر حرف بزنن، کمتر نظر بدن یا از جمع فاصله بگیرن؛ نه از سر بیتفاوتی، بلکه چون ذهن تحت فشار، توان درگیریهای اجتماعی و گفتوگوهای طولانی رو کمتر داره
