بی رحمانهترین حالت زیستن اینجاست که ما؛
هرچقدر هم که غمگین و خشمگین و سوگوار باشیم و سوگ ما هرآنقدر هم که موجه باشد؛ زندگی کاری به این حرفها ندارد؛ ادامه دارد!!!
و ما... بی رحمانه، گستاخانه و ناگزیر؛
ادامه پیدا میکنیم...
با اندوه عظیمی بردل، همچنان راه میرویم، نفس میکشیم، کار میکنیم...
و روزی برای تو خواهم گفت که چقدر سخت بود اینگونه زیستن
و اینگونه دوام آوردن...