پایان

انسان ها بیشتر از اینکه بد باشند، ناآگاه اند. خیال میکنند انتخاب میکنند، اما بیشترِ عمرشان واکنش است. یکی به تحقیر کودکی اش واکنش نشان میدهد، یکی به فقر، یکی به تشنگی دیده شدن. اسمش را میگذارند «شخصیت». در واقع زنجیره ای از زخمهای پاسخ داده نشده است. زندگی صحنه ی اخلاق نیست، میدان نیروهاست. هرکس زیر فشارِ نامرئی خودش خم میشود.