پل سارتر یکی از فلاسفه ی مشهور قرن بیستم گفت
گاهی باید دور خودت دیوار تنهایی بکشی نه برای دور ماندن از دیگران برای اینکه ببینی چه کسی برای دیدنت دیوار را خراب می کند
من تقریبا کسی برای دیدنم این دیوار خراب نکنه
فقد مادرم دارم
ان شالله سایش بالا سرت ولی این حد وابستگی اصلا خوب و منطقی نیست بعد صد و بیس سالش می تونی خودتو جم کنی ؟؟؟
خلوت داشتن خوبه عالیه چون هر کسی در طلب کردن حکمت و حال خوب به جایی رسیده از خلوت داشتن رسیده اما تنهایی اصلا خوب نیست و جز افسردگی و انفعال ماحصلی نخواهد داشت
اینی که میگم خودم سالها پیش گذروندم و تاوانشم دادم و اتفاقا چن روز پیش لابه لای صحبت با یه عزیز دیگه ای توی همین سایت گوشزد کردم بهش که هیچ وقت نباید توی زندگی جاده خاکی بزنیم و بابت تجربه ای تلخ درها رو به روی خودمون ببندیم اگر قوی نباشیم اگر اون بینش و جسارت لازمو نداشته باشیم برای شروع دوباره برای فرصت دادن به تقدیرمون بابت رقم زدن موقعیتهای جدید آدمای جدید و حال و احوال جدید خروجیمون اصلا ایده ال نیست راحت بگم بیهودس نگاه کردنمون به تیک تاک ساعت زندگی یعنی ماجراجویی های بی پایان
بله درسته ! ولی آدم میره از کسی حال و احوالی میپرسه ! طرف برداشت بد میکنه خودش رو میگیره یا یه کارهایی میکنه آدم پشیمان میشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-19 ثانیه پیش
-19 ثانیه پیش
0 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز