تو اولین عشق من بودی ،کسی که فکر میکردم با همه فرق داری . نمیدونم چرا تقدیر اینطوری زندگیمون رو رقم زد ،نمیدونم همه چیز خوب پیش میره یا بد . خیلی جاها ازت توقع نداشتم مثلا توقع نداشتم سرم داد بزنی ،بگی دوست ندارم ، توقع نداشتم بی دلیل عصبانی بشی و هلم بدی ،با اینکه هیچی نداری اما من تو رو و عشق به تورو به خیلی چیزای دیگه ترجیح دادم .
اینو بدون وقتی عصبانی میشی ،میشی بی رحم ترین ،و من ازت خیلی میترسم . حس ناامنی میکنم ،حس رها شدن ،طرد شدن، آخه مکه من جز تو کیو دارم؟ منی که عشق رو ترجیح دادم ، یعنی دیگه برات ارزش ندارم؟
خیلی دوست دارن یه بار جای تو باشم ببینم در موردم چی فکر میکنی .کاش تو هم یه بار جای من باشی تا ببینی چقدر دوست دارم
