قسم به سکوت شبهایی که باید آرامش، سهم ما میبود، اما جز پژواک تپش های پریشان و بیداری های ناگزیر نصیب نساخت
قسم به تمام آنچه که در پس پرده ی این خاموشی ها پنهان ماند. چه کسی خواهد شنید این نجوای گلوگیر را؟ ما نه تنها از دست آرامشی گمشده مینالیم، که از این بی عدالتی سهمگین زخم خورده ایم.
ما شاهد بودیم آنانی را که عشق تاراج رفتهی خویش را در دامان زنانی جستند که جز بازاری برای شهوت نمیشناختند؛ آنان که قامت انسانیت را رها کرده و در سراشیبی تباهی به مرحلهی حیوانیت تنزل یافتند. این سقوط، خود گواهی بر عمق بیعدالتی است؛ چرا که وقتی شرافت قربانی هوس میشود، نه تنها فرد، که بنیان یک خانواده نیز متلاشی میگردد.
آنچه بر ما گذشت، نه قصور تقدیر، که سنگینی بار ستمی بود که بر شانه هایمان نهادند. هر شب بیداری، هر فکر آشفته، بذری بود که در خاک نامهربانی کاشته
باشد که این آه، پلی شود به سوی روزی که در آن، حق، جایگاه یابد و آرامش از دست رفته، نه به ترحم، که با اقتدار عدالت وتوکل به خدا بازگردد...
🖤🖤🖤
#دلنوشته بیست و ششم بهمن ماه
#تقدیم به زنان سرزمینم ... آنهایی که روز عشق را به تنهایی به شب سپردند
#تقدیم به آنهایی که با تمام زنانگی شان مردانه جنگیدن
#تقدیم به زنان نجیب 🫂
