بچه امشب مامان بابام زدن به تیپو تار هم مامانم رفت برا طلاق (حق داره و مقصر پدرمه)
من کنکوریم و مسئولیتم خیلی ببشتر قراره بشه میدونید ولی مهم این نیست ؛بگید چجوری با این حس کنار اومدید که چرا شما پدرو مادر عادی نداشتین ؟ اینکه چجوری وقتی چشتون به یه خانواده خوشحال افتاد نگید چرا من اینطوری نبوده زندگیم مگه من چیم کم بود ؟ چجوری با حرفها رفتار ها کنار اومدید ؟
اینم بگم که حسادت نه هاا فقط حس غم حس تنفر
دلم میسوزه برای کسایی مث خودم تاوان بیگناهیمونو فک کنم داریم میدیم 🤌🏻🙂
:)🖤
اشتی می کنن
تک فرزندی؟؟
اونقد دعواهای بدی کردن دیگه خودم گفتم تروخدا طلاق بگیرید
منم بچه طلاقم
از ۶ سالگیم جدا شدن
بابامم دیگه ندیدم
اصلا پیگیرمم نشد انگار من دخترش نیستم
منم فراموشش کردم
اما خونه ناپدری بزرگ شدم
سختی کشیدم
سفت شدم
بی حس شدم دیگه
خونه ناپدری باعث شد سریع به ازدواج فک کنم که از اون خونه برم بیرون
ولی ازدواجمم...
خانواده خوشحال نداره
شما هم بهتره نزد یک والد اروم باشی
تا دو تا والد در محیط پر تشنج
سعی کن کنکوز خوب بدی
اینده دست خودت
نگران چرت پرت های جامعه درباره فرزندان طلاق هم نباش
گلی منم کنکوری ام و هرروز خونمون دعواس 🚶♀️ درسته طلاق نگرفتن ولی تو فامیل و بیرون و اینا هرجا میبینم یه خانواده خیلی خوشحال و خوبن ، اصلا حسادت نمیکنم و حتی میگم خدا همینجوری نگهشون داره ولی خب دلم برای زندگی خودمون میسوزه
بهترین راه برای فرار از ترحم و حرف مردم بی توجهی نشون دادن و درد و دل نکردن با بقیه اس . چون تو هرچی بیشتر غمتو بروز بدی انگار بقیه بیشتر میخوان ادای آدمای دلسور در میارن
منم هستم تازه از همه بدتر اینه طلا مادرم گم شد و مادرم یکی از مضنونینش من بودم جلو همسرم وای الان رفت امد ندارم ولی در کل میخوام بهت بگم برات مهم نیاشه شتید بهتر این بوده و اینکه جز خودت به کسی اهمیت نده
اول اینکه خدا بهت صبر بده دوم اینکه حسادت نیست اینکه میگم چرا خانواده من اینطوری نیست اصلا ربطی به حسادتم نداره منم مث خودت هروقت میبینم خانواده خوشحالی رو دعا میکنم خوشیشون واقعی و ابدی باشه؛ نگید حسادت چون اصن همچین چیزی نیست فقط اینکه یه غم که از نبود نداشتن چیزی میاد 🙂
