من که از خدامه بگم ولی اینقدر انگشتم شکسته سر هر موضوعی تجربیات و علمی تایپ کردم طرف کلا اعتقادی نداسته دیگه زورم میاد😅😂 چیزایی که میگم بر حسب تجربه و البته کمک گرفتن از روانشناس کودکه:
از قبلش کودکتونو برای مسائلی که لجبازی میکنه اماده کنید و نظرشو به نفع و رای خودتون بپزونید😅 مثلا میرید مهمونی بچه برگشتنی بامبول میکنه ... شما از قبلش هی بهش بگید رفتیم اونجا. موقع برگشتن تا گفتیم بیا بریم بیایااا هرکس باید خونه ی خودشون بخوابه یا همه بچه ها باید پیش مامان باباهاشون باشن. قصه هایی از این قبیل بگید براش و پذیرشش رو اماده کنید .
دوم بهش حق انتخاب بدید تو مسائلی که میشه مثلا لباس تن کردن چند مدل بیارید بچه خودش انتخاب کنه یا مثلا برای انتخاب غیر درستش زمان بذارید. بگید این لباسی که دوست داری رو تنت کن تا وقتی که عقربه های ساعت بیاد پایین یا تاوقتی رسیدیم دم خونشون بعد نوبت این یکی لباسه ....
جایزه و تنبیه قرار بدید و جوری بگید که کودک بد تر لج نکنه و خودتون رو در کنار کودک قرار بدید و از افعال استفاده کنید مثلا بگید اگر الان از خونه ی مادر بزرگ اینا نریم نمیتونیم فردا با خرسی بازی کنیم هاا... یا اگر بریم خونه میتونیم کیک خوشمزه بخوریمااا...
و در کل هم بذارید هرجایی که ضرر مهمی برای کودک و خودتون نداره نظرات خودشو اعمال کنه چون داره شخصیتش شکل میگیره و این براش واجبه